خواص داروهای گیاهی

خواص کتیرا

عصاره کتیرا گل قطره

کتیرا صمغی می باشد . در اثر شکاف طبیعی یا مصنوعی به وجود می آید . در صنایع نساجی . کاغذ سازی . و کفاشی و تهیه چسب استفاده می شود .

در اکثر نقاط ایران عزیز مخصوصاْ مشهد مقدس . سبزوار . سلطان آباد . تربت حیدریه . کرمان . ملایر . کردستان و شیراز به دست می آید .

مسکن درد کلیه و مثانه بوده و از حرارت ادار می کاهد و برای افراد لاغر خوب است چون اثر چاقی دارد . خوردن کمی از کتیرا جدار معده و روده ها را روغن می زند . خون را رقیق و اصلاح می کند . برای درمان سرفه و نرم کردن سینه و گلو و زخم شش و گرفتگی تجویز می شود .

نرم کننده و تقویت کننده پوست . ضد موخوره و شفاف کننده و حالت دهنده مواست .

خیلی بیشتر در باره کتیرا بدانیم .

 از بعضي انواع «گون» در اثر شكاف طبيعي يا مصنوعي به دست مي‏آيم، براي تهيه من معمولا «گون» را تيغ مي‏زنند، تمام گونه‏هاي گون، كتيرا دارند. ولي معمولا انواع پر صمغ را كه گون كتيرا با علف كتيرا ناميده مي‏شوند انتخاب مي‏كنند. من يكي از اقلام صادراتي ايران هستم و در صنعت موارد استعمال زياد دارم. من در آب حل نمي‏شوم، ولي آب را به خود جذب كرده متورم شده و به صورت صمغ و چسب در مي‏آيم. در صنايع نساجي، كاغذسازي و كفاشي از من جهت تهيه چسب استفاده مي‏شود، و در اكثر نقاط ايران، مخصوصا مشهد، سبزوار، سلطان آباد،تربت حيدريه، كرمان، ملاير، كردستان، و شيراز به دست مي‏آيم در ايران حدود پانصد گونه «گون» مول كتيرا به عمل مي‏آيد، و در حقيقت در هر نقطه ايران نوعي خاص وجود دارد. صمغ من كمي تفاف، بي‏مزه و لزج است، و به رنگهاي سفيد، زرد، قهوه‏اي كم رنگ و قهوه‏اي پررنگ ديده مي‏شود. سه نوع من در بازار معروف است: كتيراي ورقي، كتيراي معمولي و كتيراي مفتولي. نوع ورقي من از تيغ زدن ساقه به دست مي‏آيد. كتيراي مفتولي را از فرو بردن سيخ يا ميخي در ساقه فراهم مي‏سازند، و كتيراي معمولي كه چندان مرغوب نيست به شكل لوله يا مدور است. قسمت عمده محصول ايران كتيراي ورقي است.
خوردن كمي از من جداره معده و روده‏ها را روغن مي‏زند و همراه با ادويه، از مضار وحدت آنها مي‏كاهد و خون رقيق را اصلاح مي‏كند. كمي مسهل است، ضماد من ورمهاي سخت را نرم مي‏كند، سرمه من با ادويه جهت زخم چشم مفيد است. خوردن من با شير تازه جوشيده، خونريزي سينه و معده را بند مي‏آورد. مكيدن من براي سرفه و نرم كردن سينه و گلو و زخم شش و گرفتگي آواز تجويز مي‏شود و چون با عسل مرا مخلوط كرده حب يا قرص نمايند و در دهان گذاشته، پس از مكيدن آب آن را فرو برند، جهت امراض سينه و گلو مفيد مي‏باشم، خوردن من مقوي معده بوده، براي درمان ورم معده و روده مفيد است.
مسكن درد كليه و مثانه بوده، و از حرارت ادرار مي‏كاهم. من از سميت داورهاي سمي مي‏كاهم.
براي چاق شدن اشخاص خيلي لاغر به آنها دستور دهيد كه روزانه كمي از مرا با مغز بادام و نشاسته به صورت پاستيل در آورده، ميل نمايند و بعد نارگيل را در شير جوشانده، روي آن بنوشند. در استعمال خارجي ماليدن من پوست را نرم مي‏كند، ترك لب را التيام مي‏دهد، و ماليدن آن با سركه لكه‏هاي پوستي و كك و مك را برطرف مي‏سازد، و براي برص نيز تا اندازه‏اي مفيد مي‏باشد، و با مهر گياه از چند شقه شدن مو جلوگيري مي‏كند. شستن موهاي خشك با من و زرده تخم مرغ بسيار نافع بوده، و از شكنندگي آن جلوگيري مي‏نمايم و شوره را بر طرف مي‏سازم. ضماد من با گوگرد جهت جرب و آكله بسيار نافع است.
در داروسازي جديد، مرا جهت معلق نگاه داشتن داروهاي غير محلول و تهيه قرصهاي صمغي و براي نرم كردن سينه به كار مي‏برند و همچنين براي تهيه «موسيلاژ»ها و گرد كتيرا از من استفاده مي‏شود.
گون «بر وزن لبن»
فارسي من گون است، به من علف كتيرا هم مي‏گويند. من بوته‏اي علفي بوده، و انواع من بيشتر خاردار مي‏باشد. به انواع من «نوارس مسواك القياد» مسواك‏المسيح، شجره‏القدس هم مي‏گويند. در كتب داروسازي سنتي مرا قتاو خوانده‏اند، ولي فارسي صحيح من گم بر وزن قم مي‏باشد، و در زبان فرانسوي اين لغت را از فارسي گرفته، به انواع صمغ اطلاق مي‏نمايند و در شيراز به من بالش عاشقان گويند. خارهاي بوته من نوك تيز و خم شده به سوي پايين است، ساقه گياه من بي‏خار بوده، و مانند ني مي‏باشد
شتر به خوردن گياه من چندان راغب نيست، مگر در سالهاي خشكي كه باران نباريده و علف سبز نشده باشد، و چون مواشي از گياه من چرا نمايند، فربه خواهند شد. ميوه من شبيه هسته خرما است. نوشيدن آب بوته من جهت سرفه، تنگ نفس و زخم ريه سودمند است، و چون ساقه مرا با عسل بر روي لكه‏هاي پوستي بمالند، آنها را بر طرف خواهد نمود. ريشه گياه من چرب بوده و مانند مشعل مي‏سوزد، براي پاك كردن لكه‏هاي جلدي مي‏توانيد ريشه مرا خشك كرده، كوبيده و با سركه مخلوط كرده، به كار بريد.
نوارس
من نوعي گون هستم كه بيشتر به من شجرةالقدس و مسواك‏المسيح مي‏گويند. من در غرب ايران مانند كرمانشاه و همدان و كردستان مي‏رويم، شاخه‏هاي گياه من باريك و بلند بوده، طول آنها به سه ذرع مي‏رسد. برگهاي گياه من ريز دندانه دار بوده و داراي كركي شبيه به پشم مي‏باشد. گلهاي من زرد و خوشبو و طعم آنها تند است. خار من مانند سوزن است. كتيراي من سرخ و قهوه‏اي پررنگ مي‏باشد.
نوشيدن عصاره آبي گياه من جهت معالجه سل و زخم ريه و ذات الجنب دارويي كم نظير است، و پادزهر سموم گياهي است. ضماد بيخ من براي التيام جراحات اعصاب مفيد بوده و به همين جهت مرا شجرةالعصب هم ناميده‏اند. جوشانده و دمكرده شكوفه من جهت درد اعصاب و گرفتگي اعضا و در رفتگي استخوان و عضلات مفيد مي‏باشد. جوشانده گياه و گل من قائم المقام كتيرا بوده، و نوشيدن آن از خونريزي سينه و خونريزي معده جلوگيري مي‏نمايد.

 

 

 

 

+ نوشته شده در  چهارشنبه دوازدهم اسفند 1388ساعت 8:2  توسط حبیب اله گلفام  |